Huiskamerrestaurant

Tjee, wat een lang woord eigenlijk, huiskamerrestaurant, een goede voor galgje. Afgelopen vrijdag waren mijn lief en ik uitgenodigd door vrienden bij vrienden van hen, die eens per maand een huiskamerrestaurant hebben. Dit houdt in dat een aantal mensen die zich via hun nieuwsbrief via email hebben aangemeld komen eten, maximaal 12 en dan eten wat de pot schaft. En dit is natuurlijk geen boerenkool met worst!

Ik was erg nieuwsgierig hoe dit zou gaan en wat we zouden eten. Mijn lief was vooral benieuwd naar het gezelschap en zat al te bedenken welke smoes hij moest gebruiken als hij eerder weg zou willen gaan. Natuurlijk waren onze vrienden er, maar ja, hoe zou het verdere gezelschap zijn en heb je daar genoeg gespreksstof mee.

Op de fiets er naar toe, tussen de buien door, en daar aangekomen kwamen we in een prettig huis met een grote tafel en een mooie keuken. We kregen een glaasje prosecco en maakten contact met de eigenaren van dit initiatief en het verdere gezelschap, wat gelukkig mee viel. De meesten van onze leeftijd ( nog net niet middelbaar dus ) en 2 jongere mannen, die elkaar over het algemeen al eens eerder hadden gezien. We pasten er prima tussen.

Het eten was lekker, 2 crostini's, verschillend belegd, een salade met geroosterde paprika, heerlijke indiase curry en een soort panna cotta toe met gemarineerde perzik. En daarbij zo veel wijn als je wilde. Koffie toe met eventueel een likeurtje en de avond vloog ongemerkt om. We moesten 25 euro p.p betalen, dus er wordt niet echt veel aan verdiend. Er was gespreksstof genoeg, dus zaten we zo tot half 12 te eten.

Aangezien ik bezig ben met mijn eigen catering, bedacht ik of zoiets wat voor mij zou zijn, maar wist al snel dat ik niet zo zou willen werken. Ik ben gek op koken, maar niet gek op koken als men mij op mijn vingers kijkt. Ben het liefst zelf en alleen bezig, bereid zo veel mogelijk van te voren al voor, zodat ik op het moment suprême alles snel op tafel kan zetten, zonder dat er nog veel aan moet worden gedaan. Vandaar ben ik vooral goed in buffetten, hapjes en dergelijke en dus beter geschikt voor het cateren op locatie. Alles maken, ter plekke nog wat kleine dingen afmaken, alles mooi neerzetten en wegwezen!!

In mijn hoofd zit altijd een soort droom van een Bed & Breakfast te hebben, waar ik natuurlijk een lekker ontbijt wil serveren en 2 of 3 keer per week eten wil maken ( dan wel alleen wat de pot schaft ), maar niet met de bedoeling met mijn gasten mee te eten. Want ook al kan ik prima sociaal zijn om het sociaal zijn, een hele avond met een gezelschap wat ik niet zelf heb uitgenodigd, zou mij vast niet altijd goed bevallen, denk ik. En mijn lief zou zeker snel afhaken.

De week ervoor waren we met andere vrienden tijdens de restarantdagen in een restaurant in Amsterdam waar we ook aan grote lange tafels zaten, zodat je ook wel met de buren in contact kwam. ( Op zich leuke mensen die wijn uit Tsjechië importeerden). Ook was het eten daar lekker, en had je ook het gevoel in een huiskamer te zitten. Er werd live jazz muziek gemaakt en was dus een prima plek om naar toe te gaan. Maar wel totaal anders.

Het blijft leuk om zo hier en daar rond te kijken en te bedenken wat je zelf leuk vindt van bepaalde dingen, zodat je er voor jezelf achter komt wat bij je past. De Parade sfeer is wat het beste bij mij en mijn vriendin/collega past, met een wat lossere stijl van eten, ietwat bonter opdienen en inrichten, maar wel goed over nagedacht. Het lijkt bohémien, maar is natuurlijk altijd goed gestyled.

We zitten dus vast wel op de goede weg en daar kom je steeds meer achter als je hier en daar eet en rond kijkt. Echt, we doen het beslist goed!!