Vakantie

We zijn al weer ruim 2 weken in de normale routine van werk en school, maar het valt nog niet altijd mee. Dit jaar hadden we vroeg vakantie. Ik begrijp nog steeds niet waarom we niet net als in België de maanden juli en augustus vrij kunnen zijn i.p.v. die vakantiespreiding. Uiteindelijk komen we altijd in een periode dat iedereen vrij is en het dus superdruk overal is. En ieder jaar weer een andere periode vind ik niet zo prettig. Dit jaar waren we vroeg en vorig jaar laat, dus aan het eind van het schooljaar moet er nog van alles worden gedaan en proefwerken worden gemaakt. Terwijl een ander deel van het land weer 1 of 2weken langer heeft en er gevoelsmatig geen eind aan het jaar komt.

Als ik eerlijk ben heb ik dan het liefst de laatste periode. Je gaat pas weg als iedereen al is geweest. Nu waren we dus vroeg en gingen we ook meteen weg. Dat had als voordeel dat de eerste week goedkoper was, en de vakantie duurde nu ook voor het gevoel lang, omdat we nog steeds vrij waren toen we allang thuis waren. Maar toen de school dus begon leek het alsof de zomer voorbij was. Dat kwam ook door het weer, het leek wel herfst die eerste week. Maar het is nog maar augustus, dus de halve zomer moet er nog aankomen.

Ik ben een echt zomermens. Deze vakantie was dan ook heerlijk, eerst rustig aan naar Frankrijk in de Ardêche, waar we allebei nog nooit waren geweest en daarna naar Spanje. Lekker weer, lekker eten en rust. Vooral dat laatste was heerlijk, omdat we natuurlijk in het dagelijks leven in de Randstad zitten en er vaak geen rust is. Dat valt je vooral op als je weg bent. Nederland is echt ontzettend hectisch en druk. Al zal men dat in het oosten of het noorden missschien niet zo ervaren, wij merken dat altijd erg als we Nederland uit zijn.

Vakantie, als ik genoeg geld had zou ik het echt niet erg vinden om altijd vakantie te hebben. Natuurlijk zou je wat doen, maar heerlijk als het niet moet. Opstaan, rustig aan, bedenken wat je gaat doen deze dag. Iets leuks of gewoon niets. Deze vakantie was dus zo. Heerlijk dus. En dat bracht ons weer aan het denken om toch zo'n plekje in eigen land te gaan zoeken, want rust heeft een mens toch echt wel op zijn tijd nodig. Dus dat gaan we maar weer doen. Op zoek naar een plekje om dat vakantiegevoel vaker naar boven te halen. Moet toch te vinden zijn, nietwaar??
Dus wie o wie weet er een plekje voor ons?

Moeder moeder

Ik ben niet zo'n moeder moeder, als je begrijpt wat ik bedoel. Om mij heen zie ik veel vrouwen die erg bezig zijn met de kindjes. Ze zien er mooi uit, zitten op vele clubjes, zitten met de kindjes en andere moeders koffie te drinken in leuke tentjes, rijden rond in hun bakfietsen met alle buurtkinderen erin en bedenken leuke doedingen op vrije middagen.

Soms voel ik me daar schuldig om. Er kan bij mij vaak worden gespeeld en dan mag er ook best veel. Stoepkrijten op alle tegels, alle barbies uit de kast + de verkleedspullen + de playmobil. Waarom niet. Maar er zijn ook dagen dat ik echt geen kind mee wil hebben. Nu even niet. Niet omdat ik zoveel heb te doen, maar omdat ik even geen gedoe en gezeur wil hebben. Ik bemoei me ook niet met wat ze doen, vind het vooral prettig als er kinderen komen die dus echt kunnen spelen, want ik ga dat niet met ze doen. Kom op, zeg, ik ben hun moeder en geen kind meer!

Wat ik wel doe is bijvoorbeeld koekjes bakken of kleine appeltaartjes, als ik daar zin in heb of al beloofd heb. En dan gaat zo'n kind dus naar huis met lekkers voor de rest van de familie. Best aardig, toch. En ik ga ook echt wel met ze naar de speeltuin in de buurt, maar heb dan wel een boek mee en ga zitten lezen of laat ze daar even achter en ga ondertussen boodschappen doen.

Ik ben al vanaf dat ze een baby zijn ook niet zo goed in het bedenken van wat er allemaal mee moet als je ergens naar toe gaat. De meesten hebben tassen vol spullen bij zich, flesjes, doekjes, andere kleren, speeltjes, spullen voor als het te warm wordt of als het gaat regenen. Ik moest vaak luiers kopen omdat ik ze weer vergeten was.
Van die moeders die de achterklep van de auto opendoen als ze naar het strand of bos gaan en standaard laarzen, schepnetjes, ballen en regenjasjes bij zich hebben. Die van mij heeft regenlaarzen ( of misschien zijn ze allang te klein ) maar heeft ze denk ik nog nooit aangehad in een blubberige omgeving. En de schep ligt altijd net weer thuis als we op het strand aankomen. Maar je kunt ook graven met handen en gevonden voorwerpen.

Ik heb gemerkt dat het ook niet zo belangrijk is. Ik heb wel altijd een flesje water bij me, dat wordt er dan vrijwel ook alleen maar gedronken, pakjes vinden ze niet eens zo lekker. Een broodje kan ik ook onderweg wel kopen, wel zo lekker, in plaats van zo'n platgedrukt klef broodje van een paar uur geleden. En wij stappen zomaar op zonder na te denken en hebben daar dus ook zelden gezeur om, want men weet niet beter. Geen gedoe met plotselinge veranderingen in het dagschema dus.

Natuurlijk ben ik blij met mijn kinderen en zou ze voor geen goud willen missen, maar ze zijn niet de continue aanvulling op mijn dag. Ik heb veel lol met ze, lees 's avonds altijd voor ( of het moet te laat zijn ,wat ook regelmatig gebeurt omdat we niet zulke regelmaat hebben in op tijd eten en dus ook slapen). Eten altijd met elkaar aan tafel 's avonds, zonder televisie aan ( gebeurt echt nooit!!) en bespreken dan de dag van iedereen. We gaan met elkaar leuke dingen doen zoals bioscoop, musea en fietsen en stadten. Maar verder moeten ze zichzelf vermaken net zoals ik mezelf vermaak.

Al met al niet zo'n echte moeder moeder dus, maar volgens mij toch best wel een leuke. Mijn dochter zegt tenminste 's avonds vaak : mamma, je bent zooooo lief! En grote zoon vindt het nog steeds leuk om ergens in de stad wat met me te drinken en zelfs een weekendje samen weg te gaan. Dus altijd "leuk" bezig zijn is niet het belangrijkste. Als je er maar bent als het nodig is, dat is volgens mij de basis waar het om draait.

Kinder spelletjes

Toen ik schreef over het campingleven en dacht aan onze oude tent uit mijn jeugd, kwamen er opeens allerlei spellen die we deden in mij op. Als kind kon iedereen altijd bij ons spelen. Mijn moeder was bepaald geen "nette" huisvrouw, dus rommel maken was geen probleem.

Mijn zus en ik speelden heel veel samen. Al haden we natuurlijk genoeg andere vriendinnetjes, maar die speelden ook vaak weer met elkaar. En altijd bij ons thuis.Met die tent speelden we zomers dus circusje. We bedachten allerlei acts en maakten uitnodigingen. Ook vroegen we entree. Maar toen het echt moest beginnen wisten we eigenlijk niet goed meer wat we moesten doen, dus werd het bepaald geen succes.

We maakten ook met veel oude planken, teilen en weet ik wat nog meer allerlei hindernisbanen in de tuin, waar je over moest lopen. En dat bleef gerust weken liggen.

Of we haalden overal oude kranten op en gingen daarna post spelen, dus kreeg iedereen in de buurt stapels oude kranten door de brievenbus gegooid. Was ook niet iedereen even blij mee.
We speelden altijd op straat. Tekenden hele huizen en weggetjes, waarbij we dan zelf spelletjes bedachten, dat iemand je moest pakken via al die weggetjes, maar je was veilig in je huis. Stoepranden en dan weer worden weggestuurd voor het huis van de boze buurman. ( Echt zo'n erge die je bal lek stak als die in zijn tuin kwam! )

Op straat spelen lukt niet voor mijn dochter. Midden in de stad is dat toch een probleem. Maar gelukkig hebben we een pleintje achter ons huis, waar niemand op kan komen en nu is zij ook bezig met soort gelijke spelletjes. Met vriendinnetjes tekent ze hele huizen die tot in detail worden "ingericht". Koelkast in de keuken, bloemen op tafel, lampjes boven de bedden, computer op het bureau en knuffels op het bed. En daar wonen ze dan in. Grappig dat spelletjes altijd een beetje gelijk blijven en dat je er ook niet veel voor nodig hebt.

Ook zij zoekt allerlei oude kaarten op, stopt ze in enveloppen, tekent er postzegels op en loopt met een grote tas door het hele huis post te bezorgen. Winkeltje met een plank op 2 stoelen doet het ook goed. Ook dat deden wij vroeger, waarbij we de hele voorraadkast leeg haalden. Of bibliotheekje. Toen ik bij mijn moeder ging opruimen vond ik in oude kinderboeken nog kaartjes met data erop, alsof ze waren uitgeleend.

Ik had waarschijnlijk ook achter de computer gezeten als ik nu kind was. Vaak tv gekeken. Ik kan me nog herinneren dat wij een tv kregen. de hele buurt kwam kijken. Maar ik ben blij dat er desondanks nog steeds gewoon gespeeld kan worden met veel fantasie. Zoveel is er dus eigenlijk niet verandert, gelukkig!

Camping leven

Ik ben bepaald geen kampeerder. Heb het wel gedaan, maar vooral korte periodes en vrijwel alleen met mooi weer. Als kind leek het me fantastisch. We bezochten eens vrienden op Texel en dat wilde ik ook. Maar wij gingen altijd in huisjes en hotels, wat ik ook prima vond. Mijn vader had last van zijn rug, bovendien waren mijn ouders al ouder toen ze ons kregen, dus waarschijnlijk niet zo'n behoefte meer om te kamperen. Al hadden we wel een soort "de Waard" tent, geen idee waarom en hoe we daar aan kwamen. Die werd 's zomers in de tuin gezet en dan speelden we daar in. Al kan ik me niet herinneren er ooit in te hebben geslapen.

Maar goed, kamperen en campings dus. Ik heb wel een tentje mee gehad tijdens de Interrail reizen toen ik 20 was en tijdens de Strandzesdaagse. Ook met mijn lief hebben we altijd wel een tentje gehad. Maar een hele vakantie kamperen, nee. Altijd een paar dagen afgewisseld met hotels. Dat komt mede omdat we altijd onderweg zijn, langer dan een paar dagen op één plek zitten we meestal niet. Al is dit niet helemaal waar. Toen mijn dochter 2 was en mijn lief met een nieuw bedrijf bezig was hadden we geen tijd en ook geen geld om echt op vakantie te gaan. We besloten dus met de tent naar de kust in Noord Holland te rijden, zo ver mogelijk noord en dan een camping te zoeken. We reden een uur en kwamen in Groote Keeten terecht waar het gelijk beviel en we uiteindelijk 10 dagen ofzo hebben gestaan. Moet gezegd dat het een prachtige zomer was, met iedere dag strand weer. Dat was dus ook het enige wat we deden. Op het fietsje naar het strand en verder af en toe wat in de buurt rond kijken en verder niets. Dit was één van de meest relaxte vakanties ooit, zeker voor mijn lief, die normaliter geen uur niets kan doen.

De tent en kampeerspullen die we hadden zijn in onze opslag begin dit jaar verbrand. We hebben dus niets meer van dit alles. Mijn dochter vond de mobilhome van vrienden die we opzochten in Frankrijk, het einde en wilde dit ook. Liefst met zwembad. Dus werd er dit jaar een compromis gesloten. Eén week in een mobilhome in Frankrijk en één week in een B&B in Spanje, die mijn lief al in mei had ontdekt op internet. En zo belandden we dus op een camping. De mobilhome was kleiner dan verwacht, maar alles zat er in en er zat een heerlijk veranda aan, waar we vooral veel hebben gezeten. En ik moet zeggen, als ik de "tentgangers" langs zag komen met toilettasjes om naar het sanitaire deel te gaan, of met afwasteiltjes, dan was ik blij dat ik dat niet hoefde.

Mijn grootste probleem met kamperen is namelijk vooral het sanitaire deel. Buiten dat ik nog steeds niet begrijp wat er prettig is aan het slapen in kleine ruimtes op luchtbedden die je regelmatig weer moet oppompen. De hele dag zand of aarde in je tent. Koken op primitieve wijze en continu onderweg zijn naar andere plekken om te wassen, af te wassen, water te halen en naar de wc of douche te gaan.
Ik kan namelijk niets doen op een wc als ik weet dat er anderen naast me zitten. Het plassen gaat wel, maar poepen, ik kan het niet!! Dus dat is continu wachten tot werkelijk iedereen is geweest en dat duurt lang. Dus als het tegen zit ga je dagen niet. En dan het douchen. Er zijn natuurlijk goede ruimtes, maar regelmatig heb ik gehad dat je kleren al nat waren of van de haakjes af donderden omdat er te weinig ruimte was. En dat waren dan altijd de kleren die je schoon aan wilde trekken.
Echt ik zie er de lol niet van in.

Na een week waren we trouwens ook weer blij dat we gingen. Het leven op een camping is niet echt iets voor ons. 's Ochtends je broodje halen, koffie op je veranda, naar het zwembad sjokken en daar heel lang blijven liggen. Of mee met de ATB club. Kids bij de animatie achter laten.Liefst als eerste je handdoek op een stoel gooien en die daar laten. Wij natuurlijk altijd te laat ( gingen altijd eerst iets ondernemen voor we gingen zwemmen ), dus nooit een vrije stoel voor ons. Lunchen en weer zwemmen of zonnen. Wasje doen. Borreltje drinken. Kippetje op het plein halen. Eten en daarna de grote ruimte in voor het avondgedeelte, bingo, bonte avond, disco, etc. Voor notoire campinggangers wellicht normaal, maar wij vonden het een openbaring en hebben er erg om gelachen.

Onze dochter had het prima naar haar zin met haar Deense vriendinnen. En wij raakten ook wel uitgerust maar na een week kriebelde het om weer iets te ondernemen. Ook al hadden we wandelingen gemaakt, kanotochten gedaan en van alles gezien. Het campingleven is niet ons ding. Dus..., er zal vast wel weer een tentje komen voor onderweg en korte momenten, maar een week, nee, dat zit er niet meer in.

Afwezig

Al ruim 2 maanden geen stukje geschreven. Het lijkt me dan ook erg moeilijk als je een column schrijft voor je beroep en je dus altijd aan die deadline zit. Maar ja, dan is het natuurlijk je werk en de druk van een deadline heeft ook zo zijn voordelen.

Mijn excuus ? Vakantie en de periode ervoor. Want vooral die periode voor de vakantie is één en al stress. Niet vanwege inpakgeregel. Zeker niet deze vakantie. Ik ben voor het eerst van mijn leven vertrokken zonder ook maar één lijstje te maken. Wel natuurlijk het huis netjes achtergelaten, want terugkomen in een onopgeruimd huis vind ik vreselijk. Dat nam dus wel de nodige dagen. Want opruimen betekent ook echt opruimen, alle bedden schoon, alle was weggewerkt, alle kamers opgeruimd, gezogen en gedweild. Maar goed, daarna was het alleen nog een kwestie van inpakken! En dat was alleen een grote tas met kleding , heel veel kleding en eten voor onderweg. En natuurlijk speelgoed voor mijn dochter, maar dat deed ze zelf. Mijn zoon ging met een vriend mee op vakantie, dus dat was gezellig samen een paar dagen ervoor allerlei shampoo, douchespul, etc inslaan en geld in cash meegeven en extra op de rekening storten. Daarna was het alleen nog gedag zeggen. Al was het wel gek dat hij helemaal niet meer meeging !

De meeste stress en vooral tijd zat in de weken voor de schoolvakanties begonnen. Want om één of andere duistere reden moet er in deze periode nog zo ontzettend veel gebeuren. Prima, maar als ouder wordt je hier ook behoorlijk bij betrokken en wordt er het nodige van je verwacht.
Ik schreef al over de sportdag, dat was het begin. Er waren heel veel partijtjes, met als uitschieter 5! uitnodigingen in de laatste week voor de vakantie. Hiervan was er "gelukkig" 1 tegelijk, maar aangezien wij nogal zijn van aparte cadeautjes, die mooi moeten worden ingepakt ( vooral persoonlijk!! ), neemt dit altijd wel wat tijd. ( Voor ons dus geen Intertoys papier!!!)
Eén van de juffen van mijn dochter kreeg een baby, waarvoor wat geknutseld moest worden, daarna natuurlijk ook voor de andere juf, want ze gaan naar een nieuwe groep. En dit moest natuurlijk geheim zijn, dus thuis gebeuren.
Avondvierdaagse kunnen we niet omheen. Ook al verdeel je dit over allebei 2 dagen meelopen, het eten is op onmogelijke tijden en de laatste avond komt geen eind aan en dan moet je er aan het eind toch echt met die bloemen staan.
Bij mijn dochter is er altijd een week voor de vakantie een groots zomerfeest, waarbij de hulp van ouders natuurlijk niet gemist kan worden. Waarom zijn het uiteindelijk altijd dezelfde ouders die hier patat staan te bakken en spelletjes begeleiden??
Dan nog afzwemmen voor schoolzwemmen. Wel mooi haar B gehaald, maar je bent er zo maar weer een ochtend mee kwijt.
Laatste les judo die met 2 gele slippen en een trotse meester werd afgerond, ook daar moet je natuurlijk bij zijn.

En dan zal ik het maar niet hebben over mijn zoon, die omkwam in de proefwerken. Zijn school was vorig jaar gecontroleerd en maakte dus niet het aantal uur van 1040, waardoor er dit jaar geen proefwerkweken meer waren. Nee, tot het eind aan toe moest alles gebeuren tijdens de lessen door. Dus de stress die hierbij kwam kijken was geen pretje.

Ik pleit dus toch voor een ietwat meer over het jaar verdeling van gebeurtenissen.
Die sportdag mogen ze skippen van mij. Het zomerfeest, doe het gewoon in het begin van een nieuw schooljaar, dan is iedereen fris en heeft er weer zin in. En proefwerkweken moeten verplicht worden op de middelbare school!!

Dan zijn mijn kinderen iets minder moe voor het vakantie wordt en kunnen ouders het "normale" leven enigszins door laten gaan. En vooral dat laatste deel hiervan spreekt mij aan!!