Tijd

Het begrip van tijd is iets geks. Hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd lijkt te gaan. De weken vliegen voorbij en de vrije dagen ook. Missschien omdat je in een soort vast patroon bent geraakt lijkt het alsof je zo weer een week verder bent en wat heb je eigenlijk gedaan? Ik kijk naar mijn weblog en zie dat ik al weer 2 weken niets heb geschreven, terwijl er toch genoeg is gebeurd, maar geen tijd heb gehad of beter gezegd genomen om er even voor te gaan zitten.

Mijn schoon zus is een jaar geleden naar Cuarcao vertrokken en nu vraagt mijn dochter regelmatig hoe laat het daar is. Slapen ze al of nog of zitten ze te lunchen terwijl wij net beginnen om het avondeten voor te bereiden? Het is een gek idee dat anderen in de wereld in een totaal andere tijd van de dag bezig zijn met allerlei dingen.

Ik heb regelmatig in andere tijdzones gezeten en het duurt altijd even voor je weer gewend bent aan het tijdsverschil. Eén keer was ik met mijn zus op reis naar Australië en hadden we een paar tussenstops van één of drie dagen in Bangkok en Singapore. Omdat het toen de eerste keer was dat we in Azië waren renden we daar rond en aangekomen in Australië namen we het eerste, veel te dure, hotel waar we 24 uur aan één stuk sliepen.

Nee, dan was de reis met de trein van Moskou via Mongolië naar Peking beter. Je zit dan wel dagen en dagen in een trein en in een voortschrijdend landschap van heel veel berkenbomen en veel dezelfde stijl huizen maar het tijdsverschil van uiteindelijk zo'n 5 of 6 uur verloopt vanzelf met steeds weer een uurtje verder, zodat je gewoon door gaat in de tijd.

Maar goed de tijd verglijdt de laatste tijd dus gevoelsmatig wel erg snel. De oudste al weer 16 ( ik moet mijn profiel dus nodig aan gaan passen ) en de jongste al weer 7. Ik zie ze beiden nog zo als baby's voor me. En de foto's van een jaar of wat terug geven toch echt wel aan dat de tijd niet stil heeft gestaan, al voel ik me geen dag ouder. Ik heb het er af en toe moeilijk mee. Doe ik wel genoeg op een dag, geniet ik wel voldoende en wat wil ik allemaal nog doen. Want met een beetje mazzel zit ik pas op de helft, maar waarschijnlijk er al over heen en dat voelt niet altijd goed.

Mijn moeder wordt dit jaar al 85 en ondanks wat lastige dingen het afgelopen jaar ( pols en enkel gebroken en veel te hoge bloeddruk ), maar nog steeds wonend op zichzelf, weer fietsend boodschappen doen, op de hoogte van het laatste nieuws en zelfs nog oppassen op de dochter van mijn zus. Da's toch niet verkeerd. Maar daarnaast toch wel vaak alleen, want velen om haar heen worden niet zo oud of zijn niet zo mobiel. Als je belt en ze zegt dat je de eerste bent die ze spreekt die dag, besef ik dat het niet altijd prettig is oud te worden. Dus beleef ik de momenten weer wat intenser en is tijd eigenlijk niet zo belangrijk.

Ik ben dus van plan om beslist oud te worden, vooral in de tijd te blijven leven en regelmatig even in de tijd stil te staan en te genieten van het moment, want het kan zomaar voorbij zijn en dan moet je toch weten en voelen dat je je tijd op dit stukje aarde goed hebt besteed.