Fiets

Eén van de beste uitvindingen vind ik nog altijd de fiets. Ik zou niet weten wat ik zonder zou moeten. Mijn eerste fiets kreeg ik van mijn opa en oma toen ik zes werd. Mijn opa rende achter me aan om het te leren, ik had nog niet eerder op een fiets gezeten en volgens mij was deze fiets ook wat te groot. Mijn zusje stapte echter zo op, die had al leren fietsen op een fiets van een buurmeisje toen ze drie was.

We woonden in een niet al te grote plaats, dus deed je alles op de fiets. Bovendien had nog lang niet iedereen een auto in die tijd, ook wij kregen die pas later. Ik kan me nog een keer herinneren dat ik melk moest halen bij de melkboer, dat zat toen nog in flessen, die hingen dus in een tas aan mijn stuur. Ik durfde alleen niet af te stappen, bang dat de tas zou vallen. Ik reed dus een aantal rondjes door de straat en mijn moeder dacht, wat is ze toch aan het doen. Uit pure wanhoop reed ik uiteindelijk mijn fiets in de prikbosjes van de buren op de hoek en hield zo de flessen heel. Een echte held ben ik dus nooit geweest. Niet op rolschaatsen, niet in de sneeuw op de fiets, niet op het ijs, altijd bang om te vallen. Nooit op een brommertje willen rijden. Maar de fiets, daar doe ik dus werkelijk alles op.

Mijn eerste echte vriendje woonde in een dorp ( of eigenlijk ver buiten een dorp ) zo'n 10 kilometer van mijn huis vandaan. Dat zal ik wat heen en weer gefietst hebben. Ikwoonde ook een periode in Castricum, dan reed ik rustig op de fiets naar mijn moeder voor koffie, toch snel 30 kilometer. En één keer ook een fietsvakantie gedaan in Noorwegen, maar dat was bepaald niet zo'n succes. Niet het juiste gezelschap, net een paar weken na het overlijden van mijn vader en de relatie die ik toen had was ook al niet meer zo geweldig. Dus geen fietsvakantie meer voor mij. Heb nog wel lang gedacht om een keer het IJsselmeer rond te fietsen, maar ga dit nu doen met mijn lief zodra zijn oude Vespa klaar is, wel zo prettig om dit toch enigszins gemotoriseerd te doen.

Ik heb mijn rijbewijs pas gehaald toen ik 27 was. Had nooit de behoefte dit eerder te halen, maar aangezien mijn moeder de auto niet weg deed na het overlijden van mijn vader en zijzelf niet kon rijden, was het dus wel zo handig. Ik haalde het in één keer, maar reed niet echt vaak met de auto. Had mijn eerste eigen auto pas toen ik 30/31 was, maar woonde toen in een dorp en kwam anders nergens zonder auto. Maar in Amsterdam heb je niet echt een auto nodig en nu woon, werk en leef ik in Haarlem dus doe alles op de fiets. Ik pak de auto alleen eens in de 2 weken als mijn zoon ergens moet voetballen of af en toe naar mijn moeder, maar doe dit ook rustig met de trein. Ik vind het wel heerlijk met de auto ergens naar toe te gaan, maar zit dan heerlijk op de passagiersstoel.

's Ochtends mijn dochter naar school brengen, boodschappen doen op de fiets ( dit doe ik werkelijk nooit met de auto ), naar mijn werk, al is dat 20 minuten fietsen, naar het strand en gewoon op zondag zomaar een stuk fietsen. Natuurlijk baal ik wel eens als het regent, vooral als ik naar mijn werk moet. Maar over het algemeen voel ik me altijd heerlijk als ik fiets, het is wat medidatief, je komt altijd rustig in je hoofd thuis en eventuele drukte is altijd weer verdwenen. Bovendien kun je alvast boodschappenlijsten in je hoofd maken, bedenken wat je gaat eten, hoe je een eventueel lastig gesprek gaat aanpakken. Kun je natuurlijk ook doen in de file, maar dan moet je toch nog steeds erg op anderen letten en ben je heel wat meer gestressed.

Ik ben nu toe aan een nieuwe fiets, want die van mij, een simpele, eigenlijk veel te zware, huis-tuin-keuken fiets is op. De ketting loopt er nog al eens van af en dan ben ik geneigd hem in het Spaarne te gooien, maar ik ben echt volledig ontfietst zonder. Zou echt nergens meer komen, want mijn lief heeft de auto nodig voor zijn werk en bussen vind ik vreselijk. Dus rondkijken naar een nieuwe fiets, heb er al één gezien, maar ja, 1000 euro ben je zo kwijt aan een goede, kekke fiets die zowel handig als niet te zwaar en sterk is. Mijn fiets moet tenslotte tegen een stootje kunnen. En moet ik is dus toch even mijn belastingteruggave afwachten of eindelijk dat geld van de brandverzekering en dan duurt het nog wel een paar weken voor de fiets klaar is.

Ik zie me al gaan deze zomer op mijn nieuwe fiets mét versnellingen, want die heb ik nu niet. Zoevend over de duinen, want het wordt natuurlijk een heerlijke zomer die we iedere dag op het strand gaan beleven. Wapperende haren, kratje met picknickspullen en handdoeken voorop. Ik ben er klaar voor, nu alleen die fiets nog!