Terschelling

Ik ben een echt eilandenmens. De Griekse eilanden, daar heb ik er redelijk wat van gezien, maar vooral een eilandentrip rond de Cycladen is favoriet. Ook allerlei eilanden in Thailand zijn geweldig. Vooral de bootreizen er naar toe horen hier bij. Uren op zee varen en dan plotseling een stuk land zien opdoemen en in een totaal nieuwe plaats aankomen. Heerlijk. Daarom zijn de waddeneilanden bij mij populair. Ik ken ze niet allemaal, maar weet zeker dat het waddengevoel, wat dat dan ook mag zijn, op alle eilanden aanwezig is.

Mijn favoriet blijft echter altijd Terschelling. Ik kom er al jaren met enige regelmaat en het verveelt me nooit. Twee uur op de boot en dan aankomen in West Terschelling voelt altijd een beetje als thuiskomen. In de plaats aankomen is vooral zo heerlijk en dat mis ik wel bij de andere eilanden.

De meivakantie waren we er dus weer een paar dagen. Het was al weer bijna 3 jaar geleden maar echt veel verandert er nooit. We zaten dit keer in een pension vlakbij de aankomstplek van de boot en dat was erg prettig. Zo vanuit de boot met de tas naar je slaapverblijf lopen is toch niet gek. Bovendien is het met minder mooi weer altijd prettig in een plaats te zitten waar ook nog het nodige te doen is, al was dat dit keer niet van toepassing. Ik heb nog nooit 4 dagen achtereen constante blauwe lucht gezien, geen wolkje aan de lucht. De eerste 2 dagen nog wel aardig wat wind maar het werd iedere dag warmer, heerlijk.

En wat doe je dan op zo'n eiland, vraag je je misschien af? Nou, fietsen dus. Het hele eiland rond en dan vooral regelmatig stoppen voor een drankje, een ijsje, een borrel, eten en het strand. Want meer heb je niet nodig op vakantie, toch. We hebben ieder strandpaviljoen gezien en dat zijn er wel zes!!! Maar dan wel op kilometers afstand en allemaal totaal verschillend. Heart Breakhotel, in jaren 50 stijl, dus daar aten we een Elvis sandwich en hamburgers. Bij Kaap Hoorn zit je voor het duin op een veranda en dronken we cranberry-sinaasappelsap met lekkere chippies erbij en aten we ijs. Bij Zeezicht, totaal in verweerd hout ingericht, aten we echte Terschellingse lamsshoarma en we zaten uren in de Walvis, een paviljoen waar je over een stuk strand kijkt wat regelmatig helemaal droog ligt en waar je alle boten via de vaargeulen ziet binnenkomen.

We hebben het wrakkenmuseum bezocht, want alles op zo'n eiland heeft natuurlijk altijd met de zee te maken. En dan zie je dat er nogal wat boten tenonder zijn gegaan en alls wat er weer van terug is gevonden. Of de ladingen van containers die op het strand aanspoelen, zoals ladingen sportschoenen waar je dus moeite moest doen om 2 gelijke maten te vinden om een paar te krijgen. Van allerlei aangespoelde spullen was er werkelijk een fantastische speeltuin voor kinderen gemaakt, met niets te vergelijken.
En later op een boot naar een zandbank om zeehonden te zien, waar mijn dochter gek van is. Er lagen er wel 80 of meer. Wat een prachtig gezicht. Je verwacht het niet zomaar in Nederland.

Uiteindelijk ben je maar 4 dagen weg, maar door het steeds buiten zijn in een prachtige omgeving en iedereen die ontzettend relaxed is, kom je volledig uitgerust terug, alsof je 3 weken weg bent geweest. De laatste dag fietsten we dan ook behoorlijk weemoedig rond tot de laatste boot er lag en we toch echt weer terug moesten gaan.

Ook al komen er veel toeristen, het is de moeite waard en eigenlijk zou je als Nederlander allemaal een keer op een waddeneiland geweest moeten zijn, want de natuur zoals hier is echt nergens anders te vinden en misschien wordt iedereen er iets rustiger van. Al was dat tijdens het wachten op de boot al niet meer te merken. Tassen snel op de karretjes gooien, maakt niet uit als een ander niets meer kwijt kan en rennen de boot op voor het ultieme plekje op het dek. De meesten waren al snel weer bezig met het haastige leven op het vaste land. Wij niet, we aten nog wat in Harlingen en hadden daarna nog 3 dagen waarin we ook vrijwel niets uitvoerden tot we ook weer de ratrace in moesten. Ik denk dat ik het zou kunnen, alleen nog maar rond fietsen en niets meer doen, maar ja, hoe doe je dat.....