woensdag 12 maart 2008

Verandering

Ik hoor vaak om me heen dat mensen lang op een zelfde plek werken. Ik ben wat dat betreft een ongedurig persoon. Ik heb al veel baantjes gehad. Toen ik jong was deed ik veel aan ballet en was daar erg mee bezig maar het bleek niet iets te zijn voor de toekomst. Vlak voor mijn eindexamen besloot ik iets te gaan doen in de mode en heb dus modeacademie gedaan. Erg leuk en echt in mijn straatje, al was het uitvoeren zonder hulp van mijn super handige moeder nooit gelukt. Ik werkte een tijd met plezier bij The Salty Dog maar toen men hier besloot het bedrijf over te doen aan een ander, probeerde ik voor mijzelf te beginnen. Dit lukte niet echt. En daarna begon het jobhoppen.

Na een aantal jaar ergens te hebben gewerkt werd het steeds weer tijd voor iets anders. Ik heb veel interesses, maar ben ook snel verveeld als mijn werk te lang hetzelfde blijft. Meestal had ik banen waarbij steeds iets veranderde, of ik regelde zelf voor veranderingen, maar altijd kwam er, meestal na hooguit 5 of 6 jaar het moment dat het tijd werd voor iets nieuws.

Soms word ik daar wel eens gek van, die eeuwige onrust en altijd weer zoeken naar iets nieuws. Ben echt wel eens jaloers op mensen die gewoon 25 jaar bij hetzelfde bedrijf werken. Lijkt me een duidelijk bestaan en vooral rustig voor jezelf, maar vooral toch wel erg saai. Want ook in mijn verdere leven zoek ik regelmatig veranderingen op.

Mijn huis verandert toch zeker ieder jaar wel ergens anders van kleur of indeling. Mijn kinderen ruilen geregeld van slaapplek en de woonbladen zijn een prettig iets om door te kijken en ideeën op te doen.

Ik ben heel wat keren verhuisd en sinds ik niet meer bij mijn ouders woon is het huis waar ik nu woon denk ik de plek waar ik het langst zit, zo'n 7 jaar. Ongelofelijk, want ook al hebben we rond gegekeken en is het huis te klein, de plek is zo ideaal dat we toch maar blijven zitten en dus regelmatig ons huis veranderen.

En zo zit ik nu dus weer in een fase dat ik twijfel of het niet eens tijd is om iets anders te gaan doen. Op werkgebied dus. Ik werk binnen schooltijden en moet toch zeker 20 minuten fietsen van school naar werk, dus een behoorlijk gestress altijd. En ook al ben ik gek van koken, na een tijdje zijn de dingen toch weer hetzelfde. Dus net toen ik had besloten dat ik na de zomer zou stoppen, besloot mijn werkgever de zaken drastsich te gaan veranderen, waardoor het voor mij ook zal veranderen, dichter bij huis en school, andere opzet, dus toch nog maar even blijven en kijken hoe dat bevalt.

Wel zo makkelijk, want om eerlijk te zijn, wordt het gezien mijn leeftijd ( ik zag pas al een bureau die banen regelde voor 45+ ers ) zal het niet meevallen iets nieuws te vinden. Zeker gezien mijn gejobhop, want dat zal niet in mijn voordeel werken. En om nog eerlijker te zijn word ik hoe ouder ik word eerder onzekerder over wat ik wel en niet kan, dan zekerder. Dus nog even uitstel voor ik weer een radicale verandering aan zal gaan. Al zal die er echt wel komen, daar ben ik dan weer niet bang voor. Wordt vervolgd dus.

Geen opmerkingen: