Huisje

Afgelopen weekend begonnen we er toch weer over. Wij wonen in de stad, wat ik niet anders zou willen. Hebben zelfs een tuin, voor stads begrippen een grote, midden in het centrum, dus alles bij de hand. Theater, bioscoop, de winkels, alles wat het leven aangenaam maakt. Tenminste voor ons wel. Het is natuurlijk voor kinderen soms lastig, gelukkig hebben wij een pleintje achter ons huis waar ze kunnen leren fietsen en skaten, maar, zoals neven en nichten die meer richting platteland wonen, gewoon buiten op straat of stoep spelen, kan natuurlijk niet. En we wonen in een buurt met ook veel bedrijfjes, dus buren om binnen te lopen en kinderen om mee te spelen zijn er ook niet zoveel. Maar dat geeft niets als je het toch niet gewend bent.


Maar we krijgen wel steeds meer behoefte aan af en toe de rust. Zal wel aan de leeftijd liggen. Ik kom zelf uit de kop van Noord Holland en als we daar naar toe rijden kom ik wel altijd thuis. De mensen lekker nuchter, de ruimte en de kust. Maar er wonen is nu nog geen optie, bovendien zou ik dan het liefst in bijvoorbeeld Schoorl of Bergen willen wonen en dat is financieel gezien ook niet echt aan de orde.

Dus op Funda rondgekeken voor recreatie woningen en op zondag een rondje gemaakt langs eventuele opties. En alleen dit is al leuk. Je komt op plekken waarvan je direct denkt, nee, kale ruimte, huisjes keurig in een rijtje, niet echt ons ding. Of juist bij heel leuke huisjes waar je jezelf wel ziet zitten, maar ja, is het wel dicht genoeg bij de kust. Want dit is wel één van de voorwaarden. Het is ook leuk om te zien dat zo veel mensen ergens een plekje hebben waar ze toch regelmatig naar toe gaan om even van huis te zijn. En dat gevoel begrijp ik steeds beter.

Vorig jaar hebben we serieus gedacht aan een houten huisje aan de kust. Ook nog een ander huisje gezien. Maar de eerste plek werd nooit van jezelf en er lag een plan om wellicht alles te veranderen, waardoor je geen recht had op de plek waar je zat. Met andere woorden, je geeft geld uit aan eigenlijk niets. De 2e plek was zo klein en belachelijk duur, dat het je verbaast dat mensen zo iets kopen. Hoe leuk het ook was. Maar 75000 euro voor een houten huisje van 35 m2 is toch waanzin. Ik hoorde van vrienden die een huisje op het strand hebben ook van mensen die ongelofelijke bedragen konden krijgen voor hun houten hutje, want dat is het tenslotte. En dat willen we nu net weer niet.

Maar goed. We zagen dus wel een paar leuke plekken, maar twijfelen toch nog wel. Verder kijken dus, of misschien toch maar in het buitenland gaan zoeken, al moet je dan vrijwel iedere vakantie daar naar toe en veel verder rijden. Het heeft namelijk wel wat om binnen een half uur of 3 kwartier op een plekje buiten te zijn, wat toch echt wel van jou is.

Misschien dus maar een jaar eerst een caravan ergens neer zetten om te proeven of het wel iets voor ons is. We zijn er nog niet echt uit. Maar de weekenden zo door het land te rijden is al erg leuk, op plekken komen waar je nog nooit van hebt gehoord, onderweg hier en daar wat drinken, dat is al een soort vakantiegevoel en wie weet wat we nog gaan tegenkomen.