Mijn dochter stond op met de mededeling dat ze zwart had gedroomd.
Dat vind ik nu een mooie opmerking. Niet : ik heb niet gedroomd, maar ik heb zwart gedroomd.
Ik droom vrijwel altijd zwart. Soms word ik wakker met een gevoel dat er een droom was, maar wat ik ook probeer, er komt niets boven. Er wordt wel eens gezegd dat je een opschrijfboekje naast je bed moet leggen om het direct op te schrijven bij het wakker worden, maar ja, hoe krijg je het terug in je hoofd, als je niets weet te herinneren.
Het is ook wel zo rustig als je zwart droomt. Volgens mij word je dan uitgeruster wakker. Al weet ik natuurlijk ook dat iedereen droomt, maar als je het niet meer weet zullen het waarschijnlijk ook geen heftige dromen zijn.
Het is misschien ook wel goed dat ik zo droom, want de meest naasten om mij heen zijn over het algemeen heftige dromers.
Vroeger toen ik nog thuis woonde had ik een zus die veel droomde en alles nog wist bij het opstaan. Het gebeurde dan ook regelmatig dat ze heel boos was op mij tijdens het ontbijt, terwijl ik geen idee had waarom. Pas later bleek dat de droom nog erg aanwezig was. Ze droomde wel veel over ruzies met mij, misschien moet dat toch eens worden uitgezocht. Bovendien slaapwandelde zij ook regelmatig en schrok je je dood als ze 's nachts naast je bed stond en hele onbegrijpelijke gesprekken met je voerde.
Mijn ex droomde altijd "af", zoals wij dat toen noemden. De gebeurtenissen van de dag kwamen altijd weer voorbij. Hij reed in die tijd regelmatig naar het buitenland op een vrachtwagen en eenmaal thuis zat ie vaak rechtop al sturend om een berg op of af te gaan. Ook daar kun je behoorlijk van schrikken in het donker.
Mijn lief droomt altijd de meest waanzinnige dromen, waar vaak familie in voor komt. Deze dromen zien er levensecht uit, zoals hij zegt, maar in totaal absurde situaties, waar je achteraf altijd erg om kunt lachen. Maar hij weet ze dus ook altijd nog zeer gedetailleerd terug te vertellen.
De leukste dromen had mijn zoon toen hij een jaar of 5 was. Dan lag hij letterlijk te schaterlachen in bed. Maar helaas kon hij 's ochtends niet meer vertellen waar het om ging.
De enige droom die ik me altijd goed herinner, is een droom die ik in steeds wisselende situaties opnieuw droom. Daarbij rijd ik met mijn auto in het water, kan in een gracht, sloot of meer zijn. Eén van mijn kinderen zitten er altijd in en ik droom door tot ik onder water ben en mijzelf en mijn kind heb bevrijd. Ik word dan ook totaal in paniek wakker. Ik heb deze droom sinds ik kinderen heb en momenteel steeds minder, wellicht omdat de jongste nu ook kan zwemmen. Het werkt zo ver door dat ik in werkelijkheid ook niet graag parkeer bij het water en zeker niet ga omkeren. En dat valt niet mee, want wij wonen tussen de grachten in, dus komen vrijwel altijd bij het water terecht om te parkeren.
Al met al ben ik dus blij dat ik meestal zwart droom, dit is toch wel zo rustig en daar is slapen volgens mij toch voor bedoeld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten