Toen ik schreef over het campingleven en dacht aan onze oude tent uit mijn jeugd, kwamen er opeens allerlei spellen die we deden in mij op. Als kind kon iedereen altijd bij ons spelen. Mijn moeder was bepaald geen "nette" huisvrouw, dus rommel maken was geen probleem.
Mijn zus en ik speelden heel veel samen. Al haden we natuurlijk genoeg andere vriendinnetjes, maar die speelden ook vaak weer met elkaar. En altijd bij ons thuis.Met die tent speelden we zomers dus circusje. We bedachten allerlei acts en maakten uitnodigingen. Ook vroegen we entree. Maar toen het echt moest beginnen wisten we eigenlijk niet goed meer wat we moesten doen, dus werd het bepaald geen succes.
We maakten ook met veel oude planken, teilen en weet ik wat nog meer allerlei hindernisbanen in de tuin, waar je over moest lopen. En dat bleef gerust weken liggen.
Of we haalden overal oude kranten op en gingen daarna post spelen, dus kreeg iedereen in de buurt stapels oude kranten door de brievenbus gegooid. Was ook niet iedereen even blij mee.
We speelden altijd op straat. Tekenden hele huizen en weggetjes, waarbij we dan zelf spelletjes bedachten, dat iemand je moest pakken via al die weggetjes, maar je was veilig in je huis. Stoepranden en dan weer worden weggestuurd voor het huis van de boze buurman. ( Echt zo'n erge die je bal lek stak als die in zijn tuin kwam! )
Op straat spelen lukt niet voor mijn dochter. Midden in de stad is dat toch een probleem. Maar gelukkig hebben we een pleintje achter ons huis, waar niemand op kan komen en nu is zij ook bezig met soort gelijke spelletjes. Met vriendinnetjes tekent ze hele huizen die tot in detail worden "ingericht". Koelkast in de keuken, bloemen op tafel, lampjes boven de bedden, computer op het bureau en knuffels op het bed. En daar wonen ze dan in. Grappig dat spelletjes altijd een beetje gelijk blijven en dat je er ook niet veel voor nodig hebt.
Ook zij zoekt allerlei oude kaarten op, stopt ze in enveloppen, tekent er postzegels op en loopt met een grote tas door het hele huis post te bezorgen. Winkeltje met een plank op 2 stoelen doet het ook goed. Ook dat deden wij vroeger, waarbij we de hele voorraadkast leeg haalden. Of bibliotheekje. Toen ik bij mijn moeder ging opruimen vond ik in oude kinderboeken nog kaartjes met data erop, alsof ze waren uitgeleend.
Ik had waarschijnlijk ook achter de computer gezeten als ik nu kind was. Vaak tv gekeken. Ik kan me nog herinneren dat wij een tv kregen. de hele buurt kwam kijken. Maar ik ben blij dat er desondanks nog steeds gewoon gespeeld kan worden met veel fantasie. Zoveel is er dus eigenlijk niet verandert, gelukkig!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten