Camping leven

Ik ben bepaald geen kampeerder. Heb het wel gedaan, maar vooral korte periodes en vrijwel alleen met mooi weer. Als kind leek het me fantastisch. We bezochten eens vrienden op Texel en dat wilde ik ook. Maar wij gingen altijd in huisjes en hotels, wat ik ook prima vond. Mijn vader had last van zijn rug, bovendien waren mijn ouders al ouder toen ze ons kregen, dus waarschijnlijk niet zo'n behoefte meer om te kamperen. Al hadden we wel een soort "de Waard" tent, geen idee waarom en hoe we daar aan kwamen. Die werd 's zomers in de tuin gezet en dan speelden we daar in. Al kan ik me niet herinneren er ooit in te hebben geslapen.

Maar goed, kamperen en campings dus. Ik heb wel een tentje mee gehad tijdens de Interrail reizen toen ik 20 was en tijdens de Strandzesdaagse. Ook met mijn lief hebben we altijd wel een tentje gehad. Maar een hele vakantie kamperen, nee. Altijd een paar dagen afgewisseld met hotels. Dat komt mede omdat we altijd onderweg zijn, langer dan een paar dagen op één plek zitten we meestal niet. Al is dit niet helemaal waar. Toen mijn dochter 2 was en mijn lief met een nieuw bedrijf bezig was hadden we geen tijd en ook geen geld om echt op vakantie te gaan. We besloten dus met de tent naar de kust in Noord Holland te rijden, zo ver mogelijk noord en dan een camping te zoeken. We reden een uur en kwamen in Groote Keeten terecht waar het gelijk beviel en we uiteindelijk 10 dagen ofzo hebben gestaan. Moet gezegd dat het een prachtige zomer was, met iedere dag strand weer. Dat was dus ook het enige wat we deden. Op het fietsje naar het strand en verder af en toe wat in de buurt rond kijken en verder niets. Dit was één van de meest relaxte vakanties ooit, zeker voor mijn lief, die normaliter geen uur niets kan doen.

De tent en kampeerspullen die we hadden zijn in onze opslag begin dit jaar verbrand. We hebben dus niets meer van dit alles. Mijn dochter vond de mobilhome van vrienden die we opzochten in Frankrijk, het einde en wilde dit ook. Liefst met zwembad. Dus werd er dit jaar een compromis gesloten. Eén week in een mobilhome in Frankrijk en één week in een B&B in Spanje, die mijn lief al in mei had ontdekt op internet. En zo belandden we dus op een camping. De mobilhome was kleiner dan verwacht, maar alles zat er in en er zat een heerlijk veranda aan, waar we vooral veel hebben gezeten. En ik moet zeggen, als ik de "tentgangers" langs zag komen met toilettasjes om naar het sanitaire deel te gaan, of met afwasteiltjes, dan was ik blij dat ik dat niet hoefde.

Mijn grootste probleem met kamperen is namelijk vooral het sanitaire deel. Buiten dat ik nog steeds niet begrijp wat er prettig is aan het slapen in kleine ruimtes op luchtbedden die je regelmatig weer moet oppompen. De hele dag zand of aarde in je tent. Koken op primitieve wijze en continu onderweg zijn naar andere plekken om te wassen, af te wassen, water te halen en naar de wc of douche te gaan.
Ik kan namelijk niets doen op een wc als ik weet dat er anderen naast me zitten. Het plassen gaat wel, maar poepen, ik kan het niet!! Dus dat is continu wachten tot werkelijk iedereen is geweest en dat duurt lang. Dus als het tegen zit ga je dagen niet. En dan het douchen. Er zijn natuurlijk goede ruimtes, maar regelmatig heb ik gehad dat je kleren al nat waren of van de haakjes af donderden omdat er te weinig ruimte was. En dat waren dan altijd de kleren die je schoon aan wilde trekken.
Echt ik zie er de lol niet van in.

Na een week waren we trouwens ook weer blij dat we gingen. Het leven op een camping is niet echt iets voor ons. 's Ochtends je broodje halen, koffie op je veranda, naar het zwembad sjokken en daar heel lang blijven liggen. Of mee met de ATB club. Kids bij de animatie achter laten.Liefst als eerste je handdoek op een stoel gooien en die daar laten. Wij natuurlijk altijd te laat ( gingen altijd eerst iets ondernemen voor we gingen zwemmen ), dus nooit een vrije stoel voor ons. Lunchen en weer zwemmen of zonnen. Wasje doen. Borreltje drinken. Kippetje op het plein halen. Eten en daarna de grote ruimte in voor het avondgedeelte, bingo, bonte avond, disco, etc. Voor notoire campinggangers wellicht normaal, maar wij vonden het een openbaring en hebben er erg om gelachen.

Onze dochter had het prima naar haar zin met haar Deense vriendinnen. En wij raakten ook wel uitgerust maar na een week kriebelde het om weer iets te ondernemen. Ook al hadden we wandelingen gemaakt, kanotochten gedaan en van alles gezien. Het campingleven is niet ons ding. Dus..., er zal vast wel weer een tentje komen voor onderweg en korte momenten, maar een week, nee, dat zit er niet meer in.